ေရွးတုန္းက ပညာေရးက ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းသင္စနစ္ဆိုေတာ့ ယဥ္ေက်းလိမ္မာဖို့အတြက္
စိတ္ခ်ရျပီးသားပဲ။
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထြက္ဆိုရင္ ေလာကၾကီးမွာ အဆင္ေျပေျပနဲ ့ေျပာဆိုဆက္ဆံတတ္ျပီးသားပါ။
အခုေခတ္ေတာ့ အဲ့ဒီလိုေခ်ေခ်ငံငံ ေျပေျပျပစ္ျပစ္ မလုပ္တတ္ၾကဘူး။ ေလာကီပညာေတြဘြဲ ့ရေအာင္
တတ္ေပမယ့္ လူမွ ူဆက္ဆံေရးပညာ သိပ္ညံ့ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္းေလာကၾကီးပြားတိုးတက္ေရးမွာ
ေအာင္ျမင္သင့္သေလာက္မေအာင္ျမင္ၾကတာပဲ။
" တို့ေျမဌါနီ ေရွးခါဆီ၀ယ္၊ မေထရ္အေပါင္း စံရာေက်ာင္းမွာ၊ ျငိမ့္ေညာင္းသာယာ၊ မိန့္အာဏာကို ရပ္ရြာလူမ်ား ၊လြန္ေလးစားခဲ့။
ခုကာလ၀ယ္၊ နုနယ္ပြားစီး၊ သားသမီးတို ့၊ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္၊စာမသင္ခဲ ့၊ မိခင္ျမန္မာ၊
တို့ေမြစာကို၊မ်ားစြာေလးစား၊မသင္ၾကားပဲ၊ တျခားရပ္ေ၀း၊စာမေထြးကို အေလးတမူ၊အေရးယူ၍၊
ၾကည္ျဖဴခဲ့ရာ၊ႏွစ္ေပါင္းၾကာေသာ္၊ျမန္မာျပည္သား၊တိုင္းရင္းဖြားတို ့၊ ဘုရားကိုစြန့္၊ တရားစြန့္၍၊
စြန့္လိမ့္မွန္စြာ၊ျမတ္သံဃာသည္၊ ေရွာင္ခြာ သာသနာ ကြယ္ေၾကာင္းတည္း။"
ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးထဲကအတိုင္း တန္ဖိုးမထားတတ္ေတာ့ဘူး။ အမ်ိဳးဂုဏ္၊ဘာသာ၊သာသနာရဲ႕ ဂုဏ္ကို
လည္း ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရေကာင္းမွန္း မသိၾကေတာ့ဘူး။ဘာသာ သာသနာကို မေလးစားရင္
ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွ ူအေမြအႏွစ္ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုတာလည္း တေျဖးေျဖး ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာပဲ။
ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွ ူ ဆိုတာက ဗုဒၶျမတ္စြာသာသနာေတာ္မွာ အေျခခံထားရတာမို ့ ဘာသာ သာသနာ
ေလးစားမွ ူ ေလွ်ာ့နည္းေလ ယဥ္ေက်းတဲ့ ကိုယ္က်င့္တရား ေမွးမွိန္ေလျဖစ္ျပီး ေလာကၾကီးထဲမွာ
ေနရထိုင္ရတာ ေၾကာက္စရာေကာင္းလာေတာ့မယ္။
"ေပးေ၀ႏွီးရင္း" ဆိုတဲ့ မိဘ၀တၱရားကိုလည္း ေက်ပြန္ရမယ္။ သားသမီးေတြၾကီးျပင္းလို ့ သူ ့လက္သူ့ေျခ
ရပ္တည္နိုင္ျပီဆိုရင္ ဥစၥာရင္းႏွီး ထုတ္ေပးရမယ္။ ပညာ အရင္းအႏွီးလည္း အရင္းအႏွီးပါပဲ။ ထိမ္းျမားျခင္း
